AutoCAD -- kurs dla zaawansowanych

Lekcja 10

Podczas tej lekcji powiem kilka słów na temat najbardziej niedocenianego rodzaju modelowania, a mianowicie na temat modelowania krawędziowego. Modele krawędziowe są stosowane podczas tworzenia różnego rodzaju szkiców pomocniczych. Najczęściej projektant, zanim zbuduje określony typ bardziej zaawansowanego modelu, szkicuje jego rzut na płaszczyźnie. W celu wykonania dowolnego rzutu na płaszczyźnie najczęściej jest używana zwykła linia - narzędzie to może być również doskonale wykorzystywane w przestrzeni trójwymiarowej. Aby zobrazować przydatność tego narzędzia, proponuję przeprowadzić proste ćwiczenie. Dajmy na to, podczas projektowania narysowaliśmy prostopadłościan i chcemy dokładnie w punkcie przecięcia się przekątnych podstawy prostopadłościanu dorysować otwór. Oczywiście możemy tworzyć różne cuda, lecz najlepszym rozwiązaniem jest wstawienie do modelu linii, które odpowiednio wpasujemy i które pomogą nam w określeniu punktu wstawienia otworu.


Rys. 1

Kolejnym bardzo przydatnym narzędziem, poznanym już podczas tworzenia rysunków płaskich, jest zwykła polilinia. Polilinia jest najczęściej wykorzystywana do tworzenia szkiców profili, które są następnie wyciągane do trzeciego wymiaru. Kolejnym zastosowaniem polilinii jest możliwość obrysowywania nią np. skanowanych obiektów - mam tu na myśli rzuty bądź mapy. Oszczędza to pracę i daje projektantowi większe pole manewru ze zwektoryzowanym rysunkiem.

Ostatnim z omówionych narzędzi modelowania krawędziowego jest polilinia 3D. Narzędzie to pozwala na narysowanie "przestrzennej" polilinii. Co to znaczy przestrzenna polilinia? Znaczy to, że możemy spokojnie narysować w przestrzeni trójwymiarowej linię składającą się z kilku niezależnych segmentów. Brzmi to strasznie zagmatwanie, lecz zastosowanie wszystkich znanych już elementów oraz elementu właśnie poznanego omówimy zaraz na konkretnym przykładzie. Na zakończenie przybliżania polilinii 3D powiem jeszcze o kilku bardzo ważnych jej cechach. Pierwszą jest traktowanie jej przez program jako jednego obiektu. Kolejną cechą, a raczej ograniczeniem tego narzędzia jest to, że nie może się ona składać z łuków. Ponadto zawsze jest rysowana jako linia ciągła.

Wiemy już wiele na temat narzędzi modelowania krawędziowego pora więc na obiecywany przykład. Proponuję na początek przygotowanie kilku bloków, które będziemy mogli wstawić do rysunku.


Rys. 2

Oczywiście bloki te możemy wykonać z zastosowaniem dowolnych narzędzi. Następnie zacznijmy tworzyć przestrzenny schemat z zastosowaniem przygotowanych bloków. W pierwszym kroku uruchamiamy narzędzie polilinii 3D poprzez wpisanie polecenia 3P. Następnie wstawiamy pierwszy odcinek naszego przestrzennego schematu.


Rys. 3

W kolejnym kroku wstawmy nowy LUW i zmieńmy jego ustawienia w taki sposób, aby otrzymać poniższy efekt.


Rys. 4

Jak widać, w taki sposób można wykonywać bardzo zaawansowane schematy różnego rodzaju instalacji wentylacyjnych czy elektrycznych. Wykonanie takiego projektu w przestrzeni ułatwia przewidzenie kolizji poszczególnych elementów.

Tworzenie modeli krawędziowych nie jest trudne, lecz jak widać, bardzo pracochłonne, z tego powodu naprzeciw projektantom wyszło sporo firm produkujących różnego rodzaju nakładki instalacyjne zawierające całe zestawy bloków oraz w pełni zautomatyzowane systemy rysowania połączeń pomiędzy poszczególnymi elementami projektu. Warto jednak wiedzieć, że w razie konieczności da się "na piechotę" wykonać takie czy inne rzeczy, bez wydawania pieniążków.

[Poprzednia lekcja] [Spis treści] [Następna lekcja]

Krystian Kapias, © Wydawnictwo Helion 2002.